Retatrutide in het kort
Retatrutide is ontwikkeld door Eli Lilly en droeg in de eerste studies de codenaam LY3437943. Het is een keten van aminozuren met een vetzuurstaart eraan, zo ontworpen dat één molecuul drie verschillende hormoonreceptoren activeert. Vandaar de naam drievoudige of triple agonist.
Die receptoren horen bij hormonen die het lichaam zelf maakt: GLP-1 en GIP komen uit de darm zodra je eet, glucagon komt uit de alvleesklier. Semaglutide spreekt er één van aan, tirzepatide twee, en retatrutide alle drie.
Drie receptoren, drie taken
Zie een hormoon als een sleutel en de receptor als het bijbehorende slot. Retatrutide is een sleutel die op drie sloten past, en elk slot zet iets anders in gang.
- GLP-1-receptor: dempt via de hersenen het hongergevoel, laat de maag trager leeglopen en zorgt dat de alvleesklier insuline aanmaakt zodra de bloedsuiker stijgt.
- GIP-receptor: versterkt eveneens de insulineafgifte na een maaltijd en komt ook voor in vetweefsel en de hersenen. Hoeveel dit deel bijdraagt aan het gewichtseffect, is nog niet precies bekend.
- Glucagonreceptor: zet de lever aan om opgeslagen suiker vrij te maken en vet te verbranden, en verhoogt in onderzoek het energieverbruik.
Op het eerste gezicht is dat een vreemde combinatie, want glucagon laat de bloedsuiker juist stijgen. Het idee is dat de GLP-1- en GIP-kant dat opvangen, zodat vooral de gunstige kant van glucagon overblijft: meer verbranding en minder vet in de lever. De drie receptoren worden bovendien niet even sterk geprikkeld; die verhouding is een bewuste ontwerpkeuze.
De vetzuurstaart laat retatrutide hechten aan albumine, een eiwit dat in grote hoeveelheden door het bloed stroomt. Zo ontsnapt het lang aan afbraak, terwijl de natuurlijke hormonen binnen enkele minuten zijn opgeruimd. De halfwaardetijd komt uit op ongeveer zes dagen, en daarom kregen deelnemers in studies één injectie per week.
Wat de fase 2-studie liet zien
Het meeste wat over retatrutide bekend is, komt uit één fase 2-studie die in 2023 verscheen. Daarin kregen 338 volwassenen met obesitas, of met overgewicht plus een aandoening die daarmee samenhangt, 48 weken lang retatrutide of een placebo. Mensen met diabetes deden niet mee.
Na 24 weken was het gewicht in de hoogste dosis (12 mg) gemiddeld 17,5% gedaald. Daarna ging de daling door, tot 24,2% na 48 weken, tegenover 2,1% in de placebogroep. Bij de hoogste doses was de lijn op dat moment nog niet afgevlakt: hoe ver het effect uiteindelijk reikt, liet deze studie dus open.
Twee andere onderzoekslijnen vullen het beeld aan. Een deelstudie volgde deelnemers met een vervette lever; bij de hogere doses nam het levervet sterk af, bij een groot deel tot een normale waarde. En een aparte fase 2-studie bij mensen met diabetes type 2 liet zowel de bloedsuiker (HbA1c) als het gewicht dalen.
Lees de cijfers wel met enige reserve. Een paar honderd deelnemers en een jaar looptijd zeggen weinig over zeldzame bijwerkingen of over wat er na jaren gebeurt, en de studies werden, zoals gebruikelijk bij geneesmiddelonderzoek, betaald door de fabrikant. Het fase 3-programma TRIUMPH, groter en langer, moet laten zien of de resultaten standhouden.
Welke doses zijn onderzocht?
De best gedocumenteerde doses komen uit klinische studies bij mensen, waarin retatrutide eenmaal per week onder de huid werd gegeven. In de fase 2-studie naar obesitas ging het om 1, 4, 8 of 12 mg per week. De hogere doses werden in stappen bereikt, en een lagere startdosis (2 in plaats van 4 mg) gaf daarbij minder maag-darmklachten.
| Dosis per week | Gewicht na 24 weken | Gewicht na 48 weken | Studietype |
|---|---|---|---|
| Placebo | -1,6% | -2,1% | Fase 2, volwassenen met obesitas |
| 1 mg | -7,2% | -8,7% | Fase 2, volwassenen met obesitas |
| 4 mg | -12,9% | -17,1% | Fase 2, volwassenen met obesitas |
| 8 mg | -17,3% | -22,8% | Fase 2, volwassenen met obesitas |
| 12 mg | -17,5% | -24,2% | Fase 2, volwassenen met obesitas |
Opvallend is dat 8 en 12 mg na 24 weken nog vrijwel gelijk opliepen en pas daarna iets uit elkaar gingen. Het gaat om waarden uit een gecontroleerde studie met medische begeleiding; buiten zulke studies bestaat er voor retatrutide geen onderbouwde dosering.
Bijwerkingen, risico's en open vragen
In de fase 2-studie hingen de meeste klachten samen met de werking zelf. Een overzicht:
- Maag en darmen: misselijkheid, diarree, braken en verstopping werden het vaakst gemeld. Ze namen toe met de dosis, waren meestal licht tot matig en speelden vooral in de weken dat de dosis werd opgehoogd.
- Hartslag: de hartslag steeg, sterker naarmate de dosis hoger was. De stijging bereikte rond week 24 haar hoogtepunt en nam daarna weer af. Wat dit op lange termijn betekent voor hart en vaten, is nog onbekend.
- Bekende punten uit de klasse: bij middelen die op de GLP-1-receptor werken, staan ook galblaasproblemen en een zeldzame ontsteking van de alvleesklier op de lijst. Of retatrutide daarin afwijkt, moeten grotere studies uitwijzen.
- Wat er precies verdwijnt: bij fors afvallen gaat niet alleen vet verloren maar ook vetvrije massa, waaronder spier. Hoe die verhouding bij retatrutide uitvalt, is nog weinig onderzocht.
Retatrutide kopen: waar let je op?
Retatrutide wordt in de handel onder verschillende namen aangeboden, en de moleculen in deze familie lijken sterk op elkaar. Vergelijk daarom altijd wat er op het etiket staat met wat het certificaat meet.
- Kijk voorbij de bijnaam. GLP-3 is een handelsnaam, geen wetenschappelijke term: een hormoon met die naam bestaat niet. Het certificaat hoort de stof te noemen als retatrutide, eventueel met de code LY3437943.
- Controleer de massa. Massaspectrometrie hoort rond 4731 Da uit te komen. Een waarde rond 4813 Da past bij tirzepatide en rond 4114 Da bij semaglutide: dan zit er een ander peptide in de flacon.
- Vergelijk het lotnummer. Het nummer op de flacon moet overeenkomen met dat op het certificaat. Een certificaat zonder batchnummer zegt weinig over jouw flacon.
- 10 mg als droog poeder. De flacon bevat gevriesdroogd poeder, geen kant-en-klare oplossing; een concentratie ontstaat pas als het poeder in het lab wordt opgelost.
- Vriezer bij aankomst. Bewaar het poeder bij -20 °C, droog en donker. Hoe je het oplost en daarna koel bewaart, staat in peptiden oplossen en bewaren.
In de webshop van King Peptides heet dit product GLP-3 RT (Retatrutide) 10 mg. Elke batch krijgt daar een analysecertificaat mee, met een zuiverheid van 99% of meer volgens HPLC plus een massaspectrometrie-meting. De verzending gaat vanuit een magazijn in de EU, en in Nederland duurt levering 2 tot 4 werkdagen. Bacteriostatisch water is er apart te koop, en net als alles in die webshop is retatrutide uitsluitend bedoeld voor onderzoek. Hoe je het certificaat naloopt, lees je in een analysecertificaat lezen.
Veelgestelde vragen over retatrutide
Waar komt de naam GLP-3 vandaan?
Vermoedelijk verwijst de 3 naar de drie receptoren. Wetenschappelijk klopt de naam niet: het lichaam maakt GLP-1 en GLP-2, allebei afkomstig uit hetzelfde voorlopereiwit als glucagon, maar een GLP-3 bestaat niet. In publicaties heet de stof altijd retatrutide of LY3437943.
Is retatrutide al als medicijn toegelaten?
In de EU niet. Retatrutide zit in fase 3, het laatste onderzoeksstadium voordat een fabrikant registratie kan aanvragen. Pas als die studies zijn afgerond en beoordeeld, kan een geneesmiddelenautoriteit een besluit nemen.
Is retatrutide sterker dan tirzepatide?
De percentages van retatrutide liggen hoger, maar ze komen uit een kleinere en kortere studie met andere deelnemers. Uitkomsten van verschillende studies kun je daarom niet zomaar tegen elkaar afzetten. De drie stoffen staan naast elkaar in semaglutide, tirzepatide en retatrutide vergeleken.
Waarom gaat de hartslag omhoog?
Een lichte stijging van de hartslag is bekend van middelen die de GLP-1-receptor activeren. Bij retatrutide hing de stijging duidelijk af van de dosis. Of de glucagoncomponent daar extra aan bijdraagt, en wat het betekent voor het hart op lange termijn, moeten langere studies uitwijzen.
Alleen voor onderzoek. Deze pagina beschrijft Retatrutide voor wetenschappelijk onderzoek. Het product in de webshop is een onderzoeksreagens en niet bedoeld voor gebruik bij mens of dier; bestaat er een geregistreerd geneesmiddel met dezelfde werkzame stof, dan is dat een ander product. De doses op deze pagina komen uit gepubliceerde studies en zijn geen medisch advies. Houd je altijd aan de wetgeving die voor jou geldt.