19 profielen in vier families. Bij elk peptide lees je hoe het werkt, wat het onderzoek laat zien, welke doses in studies zijn gebruikt en waar je op let als je het bij King Peptides bestelt.
Incretine-analogen en een mitochondriaal peptide, bestudeerd rond lichaamsgewicht, bloedsuiker en energieverbruik.
Eén molecuul dat drie hormoonreceptoren tegelijk aanspreekt: GLP-1, GIP en glucagon. In de fase 2-studie daalde het gewicht na 48 weken gemiddeld 24,2% in de hoogste dosis.
Werkt op de receptoren voor GIP en GLP-1. In SURMOUNT-1 verloren deelnemers in de hoogste dosis gemiddeld 20,9% van hun gewicht in 72 weken. Als geneesmiddel geregistreerd.
De GLP-1-agonist waarmee de huidige golf aan gewichtsonderzoek begon. In STEP-1 gemiddeld 14,9% gewichtsverlies na 68 weken, met een halfwaardetijd van ongeveer een week.
Peptide van 16 aminozuren dat in het DNA van de mitochondriën is gecodeerd. Bij muizen activeerde het AMPK en verbeterde het de insulinegevoeligheid; onderzoek bij mensen is schaars.
Stoffen die de hypofyse aanzetten tot het afgeven van groeihormoon, plus een groeifactor verderop in dezelfde keten.
Kleine ghreline-nabootser die groeihormoon vrijmaakt zonder dat cortisol of prolactine merkbaar meestijgen. Daarom de meest selectieve stof in zijn klasse.
Aangepaste versie van het hypothalamushormoon GHRH. Met DAC-staart blijft het ongeveer een week actief; zonder die staart werkt het kort, in losse pulsen.
Volledig GHRH-molecuul van 44 aminozuren met een beschermende kopgroep. In klinische studies verkleinde het het vet rond de buikorganen; in de VS toegelaten, in de EU niet.
Sterke groeihormoonprikkel met een lichte stijging van cortisol en prolactine. Minder honger dan GHRP-6; in Japan gebruikt als diagnostische test.
Een van de eerste synthetische groeihormoonvrijmakers. Wekt stevige pieken op, maar ook een flinke trek, omdat het de hongerreceptor voor ghreline volop activeert.
Geeft de hoogste acute groeihormoonpiek van alle GHRP-stoffen, maar het effect zwakt af bij herhaald gebruik. Bindt daarnaast aan CD36, wat in hartonderzoek interesse wekt.
Verlengde variant van IGF-1 die nauwelijks aan bindende eiwitten blijft hangen en daardoor veel langer actief is. Werkpaard van de celkweek, niet van de kliniek.
Peptiden die in cel- en dierstudies worden gevolgd bij wondherstel, nieuwe bloedvaten, collageen en veroudering.
Keten van 15 aminozuren uit een eiwit dat in maagsap voorkomt. In ratten stimuleerde het nieuwe bloedvaten en het herstel van pees en darmwand; studies bij mensen ontbreken vrijwel.
Afgeleid van thymosine bèta-4, een eiwit dat de bouwstof actine beheert en zo cellen helpt verplaatsen naar beschadigd weefsel. Werkt in dierstudies door het hele lichaam.
Drie aminozuren met een koperion eraan. Komt van nature in bloedplasma voor, neemt af met de leeftijd en is een vaste waarde in huid- en wondonderzoek.
Vier aminozuren, ontworpen naar een extract uit de pijnappelklier. Onderzocht op telomerase en levensduur, bijna uitsluitend door een Russische onderzoeksgroep.
Neuropeptiden die worden onderzocht op stress, aandacht en geheugen, en melanocortine-agonisten die centraal werken.
Synthetische verlenging van het immuunpeptide tuftsine. In Rusland als neusdruppel geregistreerd tegen angst; in studies zonder de sufheid die bij benzodiazepinen hoort.
Kort stukje van het stresshormoon ACTH, verlengd met Pro-Gly-Pro. Verhoogt in dierstudies BDNF en is in Rusland als neusspray toegelaten, onder meer na een beroerte.
Ringvormige variant van het huidhormoon alfa-MSH die vrijwel alle melanocortinereceptoren activeert. Kleurt de huid, maar heeft ook centrale effecten en is nergens als geneesmiddel toegelaten.
Nauwe verwant van Melanotan-2. Het effect op seksueel verlangen loopt vermoedelijk via de MC4-receptor in de hersenen, al bindt het ook sterk aan MC1R. In de VS goedgekeurd bij verminderd seksueel verlangen, in de EU niet.
EU-magazijn · HPLC-zuiverheid 98%+ · certificaat per batch · 2–4 werkdagen naar Nederland.