TB-500

Eén naam, twee moleculen

Thymosine bèta-4 werd ontdekt in extracten van de thymus, vandaar de naam, maar het eiwit zit in vrijwel alle cellen van het lichaam. Bloedplaatjes en witte bloedcellen bevatten er bijzonder veel van. Het volledige molecuul telt 43 aminozuren en weegt 4963,5 dalton.

TB-500 is geen wetenschappelijke naam maar een handelsnaam, en die dekt twee verschillende stoffen. In de ene vial zit het volledige eiwit, in de andere een synthetisch fragment van zeven aminozuren, Ac-LKKTETQ, van ongeveer 889 dalton. Verderop lees je hoe het certificaat dat verschil in één oogopslag zichtbaar maakt.

Actine: de steigers waarmee een cel zich verplaatst

Elke cel heeft een inwendig skelet van eiwitdraden. Een van de belangrijkste bouwstenen daarvan is actine, dat als losse eenheid (G-actine) of als lange draad (F-actine) voorkomt. Wil een cel ergens naartoe kruipen, bijvoorbeeld een wond in, dan bouwt ze aan de voorkant draden op en breekt ze die aan de achterkant weer af.

Thymosine bèta-4 bindt de losse actine-eenheden en houdt ze op voorraad, zodat de cel ze op het juiste moment kan inzetten. Het deel van het eiwit dat die binding verzorgt, is de reeks LKKTETQ. Juist dat stukje is als fragment op de markt gekomen, in de veronderstelling dat het de kern van de werking bevat.

Het volledige eiwit doet echter meer. In hartcellen van muizen zette het eiwit het enzym ILK (integrine-gekoppeld kinase) aan, dat overleving en beweging van cellen aanstuurt. En het lichaam knipt er zelf ook een stukje af: het tetrapeptide Ac-SDKP, met een eigen onderzoekslijn rond littekenweefsel (fibrose). Of het korte LKKTETQ-fragment zulke functies overneemt, is maar beperkt onderzocht.

Wonden, hart en ogen: wat het onderzoek laat zien

Het bekendste werk gaat over wondgenezing. Bij ratten met huidwonden sloten de wonden sneller wanneer thymosine bèta-4 op de wond of in de buikholte werd gegeven, met meer nieuwe bloedvaatjes en meer cellen die de wond in groeiden. Ook in diermodellen van hoornvliesschade herstelde het oppervlak sneller.

In hartonderzoek kreeg het eiwit veel aandacht na een studie bij muizen met een afgebonden kransslagader. De behandelde dieren hielden meer levende hartspiercellen over en hun hart pompte beter. Vervolgstudies keken naar voorlopercellen in de buitenste laag van het hart, het epicard, die onder invloed van het eiwit in beweging leken te komen.

Bij mensen is alleen het volledige eiwit getest: als oogdruppel bij droge ogen en bij een hoornvliesaandoening, als gel op slecht genezende huidwonden en in een kleine veiligheidsstudie met een infuus bij gezonde vrijwilligers. De resultaten waren wisselend, en in de EU bestaat geen geneesmiddel op basis van thymosine bèta-4. Voor het fragment Ac-LKKTETQ zijn geen klinische studies bekend, alleen een handvol cel- en dierexperimenten, vooral naar bloedvatvorming.

Dosisgegevens: vooral dieren, vooral het hele eiwit

Een bruikbare dosistabel voor TB-500 bestaat niet, en dat heeft een reden. De studies gebruiken het volledige eiwit in sterk uiteenlopende vormen en routes, met hoeveelheden die per model verschillen en niet naar elkaar om te rekenen zijn. Het overzicht hieronder laat zien welke vorm in welk type onderzoek is gebruikt.

De hoeveelheden die op fora rondgaan, meestal in milligrammen per week, komen niet uit gepubliceerde dosisstudies en staan daarom niet op deze pagina. Ze zeggen bovendien niets over de vraag welk van de twee moleculen er bedoeld is.

Risico's, dopingregels en open vragen

• Beperkte humane veiligheidsdata. De klinische studies met het volledige eiwit meldden geen grote problemen, maar ze waren kort en gebruikten andere vormen en routes dan de vials uit de handel.
• Celgroei en tumoren. Thymosine bèta-4 stimuleert celbeweging en vaatgroei. In kankeronderzoek wordt een hoge eigen aanmaak in sommige tumoren in verband gebracht met uitzaaiing; wat toediening van buitenaf daarmee doet, is onbekend.
• Het fragment is onontgonnen terrein. Voor Ac-LKKTETQ ontbreken gegevens over afbraak, halfwaardetijd en veiligheid vrijwel volledig.
• Dopinglijst. Thymosine bèta-4 en afgeleiden zoals TB-500 staan op de verboden lijst van het WADA, bij de peptidehormonen en groeifactoren (klasse S2).
• Verwisseling. Omdat de naam twee stoffen dekt, kan een onderzoeker onbedoeld met het verkeerde molecuul werken. De resultaten zijn dan niet te vergelijken met de literatuur.

TB-500 kopen: welk molecuul zit er in de vial?

Bij TB-500 zegt de naam op het etiket te weinig. Pas het certificaat vertelt welk molecuul je in handen hebt, en dat bepaalt met welke studies je je resultaten mag vergelijken.

• Massa rond 4963 Da. Dan gaat het om het volledige eiwit van 43 aminozuren. Omdat het molecuul groot is, toont het massaspectrum vaak een reeks pieken van meervoudig geladen ionen, die de software terugrekent naar één massa.
• Massa rond 889 Da. Dan is het het fragment Ac-LKKTETQ: een legitiem onderzoeksmolecuul, maar niet hetzelfde als thymosine bèta-4.
• Een heel andere massa. Dan klopt de inhoud niet met het etiket, of is er een variant geleverd die je niet bedoelde. Werk er pas mee als dat is opgehelderd.
• Hoeveelheid en mengsels. Een losse vial bevat doorgaans 5 mg. In een blend deelt TB-500 de vial met andere peptiden, en dan hoort het certificaat meerdere massa's te tonen.
• Aankomst. Vergelijk het batchnummer op vial en certificaat en berg het droge poeder op in de vriezer; zie peptiden oplossen en bewaren.

In de webshop van King Peptides heet het product TB-500 (Thymosine bèta-4) 5 mg; daarnaast zit TB-500 in de Wolverine Stack - BPC-157 + TB-500 5/5 mg en in de KLOW-80 Blend. King Peptides levert per batch een analysecertificaat met massaspectrometrie en vermeldt een HPLC-zuiverheid van 99% of hoger, zodat je de massa zelf kunt aflezen voordat je begint. Pakketten vertrekken uit een magazijn in de EU en zijn in Nederland binnen 2 tot 4 werkdagen bezorgd; alles is uitsluitend bedoeld voor onderzoek. Hoe je het massaspectrum op zo'n certificaat leest, staat in analysecertificaat lezen.

Veelgestelde vragen over TB-500

Is TB-500 hetzelfde als thymosine bèta-4?

Soms wel, soms niet. De naam wordt gebruikt voor het volledige eiwit en voor het korte fragment Ac-LKKTETQ. Alleen de massa op het certificaat, ongeveer 4963 of ongeveer 889 dalton, geeft uitsluitsel.

Heeft TB-500 iets met de thymus te maken?

Alleen historisch. Het eiwit werd voor het eerst uit thymusweefsel gehaald, maar het komt in bijna alle weefsels voor en is geen specifiek hormoon van de thymus.

Waarom wordt TB-500 vaak naast BPC-157 genoemd?

Omdat ze in dierstudies verschillende kanten van herstel raken: TB-500 via actine en celmigratie, BPC-157 vooral via bloedvaten en groeifactoren. Of ze samen meer doen, is nauwelijks onderzocht; de achtergrond staat in peptiden combineren.

Is TB-500 in de sport verboden?

Ja. Het WADA noemt thymosine bèta-4 en afgeleiden zoals TB-500 met name op de verboden lijst. Dat geldt dus voor het volledige eiwit en voor fragmenten ervan.