Tesamorelin

Een GHRH-analoog op volle lengte

Waar CJC-1295 alleen het werkzame begin van GHRH gebruikt, bevat tesamorelin de hele keten van 44 aminozuren. Aan het begin zit een trans-3-hexenoylgroep: een kort, vetzuurachtig kopje dat het molecuul beschermt tegen het enzym dat natuurlijk GHRH snel afbreekt.

Van de groeihormoonpeptiden op deze site is het de enige die als behandeling is geregistreerd. Een Canadees bedrijf ontwikkelde het onder de code TH9507, en in de Verenigde Staten is het sinds 2010 toegelaten als Egrifta, voor overtollig buikvet bij mensen met hiv. Een onderzoeksflacon met dezelfde stof is een ander product dan dat medicijn.

Werking: de eigen pulsen versterken

Tesamorelin bindt aan de GHRH-receptor op de groeihormooncellen van de hypofyse, net als het lichaamseigen hormoon. De hypofyse maakt daarop meer groeihormoon aan en geeft het af in haar eigen ritme. Er komt dus geen groeihormoon van buitenaf binnen: de klier doet zelf het werk.

Dat heeft gevolgen voor de regeling. Somatostatine kan de afgifte nog steeds afremmen, en stijgend IGF-1 remt via terugkoppeling. Die ingebouwde begrenzing is een belangrijk verschil met toediening van groeihormoon zelf, waarbij de hypofyse buitenspel staat.

De kopgroep maakt tesamorelin stabieler dan natuurlijk GHRH, maar het blijft een kortlevend molecuul met een halfwaardetijd van enkele tientallen minuten. Anders dan de DAC-versie van CJC-1295 hecht het zich niet aan albumine. Het effect houdt aan via IGF-1, dat veel langer in het bloed blijft dan tesamorelin zelf.

Wat de klinische studies lieten zien

De registratie steunt op twee grote fase 3-studies bij volwassenen met hiv die extra vet in de buik hadden opgebouwd, een probleem dat bij oudere hiv-remmers veel voorkwam. Deelnemers kregen 26 weken lang dagelijks tesamorelin of placebo. Het viscerale vet, gemeten met een CT-scan, nam in de tesamorelingroepen met ongeveer 15 tot 18 procent af, terwijl het vet direct onder de huid nauwelijks veranderde.

IGF-1 steeg in die studies duidelijk. Het effect hield alleen stand zolang de toediening doorging: in de vervolgfase nam het buikvet weer toe bij deelnemers die naar placebo overstapten. Een latere, kleinere studie bij mensen met hiv en leververvetting vond een daling van het levervet.

Belangrijk voor de interpretatie: dit is onderzoek in één specifieke groep. Of tesamorelin bij mensen zonder hiv hetzelfde doet, en of minder buikvet ook tot minder hart- en vaatziekten leidt, is niet aangetoond. In de EU is het middel niet goedgekeurd.

Doses in de literatuur

Voor tesamorelin ligt de dosis vast, omdat het een geregistreerd geneesmiddel is. In de twee fase 3-studies kregen volwassenen met hiv eenmaal per dag 2 mg onder de huid, 26 weken lang en daarna in een vervolgfase. Dat is ook de dosis waarvoor het middel in de VS is toegelaten.

De dagelijkse toediening volgt uit de korte halfwaardetijd: binnen enkele uren is de stof grotendeels uit het bloed verdwenen. Het effect op buikvet bouwt zich op over maanden, niet na één keer.

Die gegevens gelden voor het geregistreerde medicijn in één patiëntengroep. Over andere schema's of andere doelgroepen is veel minder gepubliceerd, en een onderzoeksflacon valt buiten die klinische context.

Bijwerkingen, risico's en onbekende punten

Omdat tesamorelin in grote studies is getest, is over bijwerkingen meer bekend dan bij de meeste peptiden op deze site. In de studies en de productinformatie komen onder meer voor:

• Reacties op de toedieningsplek: roodheid, jeuk of pijn op de plek waar het middel werd gegeven.
• Gewrichts- en spierpijn: ook pijn in armen en benen werd vaker gemeld dan bij placebo.
• Vocht vasthouden: zwelling van bijvoorbeeld enkels of handen, een bekend gevolg van meer groeihormoon.
• Bloedsuiker: glucose kan stijgen en de gevoeligheid voor insuline dalen; in de studies werd dat nauwlettend gevolgd.
• Antistoffen: een deel van de deelnemers maakte antistoffen tegen tesamorelin aan, zonder dat de betekenis daarvan duidelijk is.

Daarnaast is er een theoretische zorg: IGF-1 stimuleert celgroei, en wat jarenlang verhoogde spiegels doen, is niet goed bekend. Al deze gegevens gaan bovendien over het geregistreerde medicijn, niet over onderzoeksmateriaal van een andere producent.

Tesamorelin kopen: waar let je op?

Tesamorelin is met ruim 5000 dalton een groot peptide, en dat maakt het certificaat extra belangrijk. Een fout in een lange keten zie je niet aan het poeder, wel aan de massa. Deze punten zijn specifiek voor tesamorelin:

• Massa rond 5135,9 Da: dat is de waarde voor de volledige keten met kopgroep. Een massa tussen ongeveer 3350 en 3650 Da hoort bij een korter GHRH-analoog zoals CJC-1295, niet bij tesamorelin.
• De kopgroep telt mee: zonder de hexenoylgroep is de keten ongeveer 96 Da lichter. Een waarde die zoveel lager uitkomt, past bij GHRH zonder bescherming en dus bij een andere stof.
• Inhoud en concentratie: onderzoekspeptiden als dit worden doorgaans als gevriesdroogd poeder geleverd. Een flacon van 10 mg opgelost in 2 ml geeft 5 mg per ml, een handig uitgangspunt voor een werkoplossing in het lab.
• Na levering: zet het poeder droog en donker bij -20 °C. Houd een oplossing gekoeld, verdeel haar zo nodig in kleine porties en vermijd herhaald invriezen en ontdooien. Zie de gids peptiden oplossen en bewaren.
• Onderzoek, geen medicijn: het geregistreerde middel heeft een eigen productie, bijsluiter en toezicht. Een onderzoeksflacon valt daar niet onder en is alleen bedoeld voor laboratoriumwerk.

In de webshop van King Peptides staat het product als Tesamorelin 10 mg. King Peptides geeft een HPLC-zuiverheid van minimaal 98% op. Kijk op de labpagina van de webshop of er een analyserapport bij staat; staat het er niet bij, vraag het certificaat van de batch dan op voordat je bestelt, zodat je de massa van 5135,9 Da en de zuiverheid zelf kunt nalopen. Bestellingen gaan vanuit een magazijn in de EU de deur uit, de levering in Nederland duurt 2 tot 4 werkdagen en bacteriostatisch water kun je er ook bestellen; de verkoop is uitsluitend voor onderzoek. Uitleg over zo'n certificaat vind je in een analysecertificaat lezen.

Veelgestelde vragen over tesamorelin

Is tesamorelin uit een onderzoeksflacon hetzelfde als het Amerikaanse medicijn?

Het molecuul is hetzelfde, het product niet. Het medicijn wordt gemaakt en gecontroleerd volgens de eisen voor geneesmiddelen, met een vaste samenstelling en bijsluiter. Een onderzoeksflacon is bedoeld voor het laboratorium.

Waarom werd tesamorelin in de studies elke dag gegeven?

Omdat de stof binnen enkele tientallen minuten grotendeels is afgebroken. Het effect loopt via IGF-1 en via herhaalde prikkels aan de hypofyse, niet via een depot zoals bij de DAC-versie van CJC-1295.

Wat is het verschil met CJC-1295?

Tesamorelin is de volledige GHRH-keten van 44 aminozuren met een beschermende kopgroep; CJC-1295 gebruikt alleen de eerste 29, met vier vervangingen en eventueel DAC. Tesamorelin is in de VS als geneesmiddel geregistreerd, CJC-1295 nergens. Meer vergelijkingen staan in groeihormoonpeptiden vergeleken.

Blijft het buikvet weg na het stoppen?

In de studies niet. Bij deelnemers die na een half jaar overstapten op placebo nam het viscerale vet in de vervolgfase weer toe, dus het effect hing af van doorlopende toediening.